هدف از این تارنما شناساندن تاریخ پیکارها و راه سیاسی داریوش و پروانه فروهر از راه نشر سندهای تاریخی است
از آنجا که این دو شخصیت مبارز از آغاز تا پایان زندگی سیاسی خود پافشارانه پای‌بند شیوه‌ی سازمانی در مبارزه‌ی سیاسی بوده‌اند، بازشناسی راه سیاسی و تاریخ مبارزاتی آنان بدون شناخت سازمان‌های سیاسی‌‌ای که این دو به آن‌ها وابسته بوده‌اند ممکن نیست
داریوش فروهر از بنیادگذاران حزب ملت ایران در آبان‌ماه سال ۱۳۳۰ بود که، پس از دوره‌ای کوتاه، به دبیری آن رسید. پروانه اسکندری در سال ۱۳۳۷ به حزب ملت ایران پیوست و، از نیمه‌ی دهه‌ی پنجاه، هموند شورای رهبری آن شد. تلاش‌های سیاسی داریوش و پروانه فروهر در چارچوب آرمانی و سازمانی حزب ملت ایران شکل گرفته است و به‌یقین می‌توان گفت داریوش فروهر از ابتدا و پروانه فروهر در امتداد تلاش جانانه‌ی خود ستون فکری و سازمانی این حزب بوده‌اند. از این رو، در این تارنما نوشتارها و گفتارهای آن دو به همراه اعلامیه‌ها، اطلاعیه‌ها، گزارش‌های خبری، و دیگر نشریه‌های حزب ملت ایران انتشار می‌یابد تا حضور سیاسی این دو مبارز در زمینه‌ی تاریخی و آرمانی‌اش بازنمایی شود
همچنین، چون تلاش‌های حزب ملت ایران در برخی دوره‌ها در چارچوب همکاری با سازمان‌هایی بوده که در جریان مبارزات سیاسی از گردهم‌آمدن حزب‌ها و سازمان‌های ملی پدید آمده بودند، سندهای باقی‌مانده از این سازمان‌ها نیز برای شناخت بیشتر در این تارنما گرد آمده یا خواهد آمد. این سازمان‌ها از این قرارند: «نهضت مقاومت ملی»، از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تا نیمه‌ی دهه‌ی سی؛ «جبهه‌ی ملی ایران» در دوره‌های دوم و سوم، از ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۴؛ «اتحاد حزب‌ها و نیروهای جبهه‌ی ملی ایران»، از آبان‌ سال ۱۳۵۶، که در پی گسترش سازمانی از سی تیر ۱۳۵۷ «جبهه‌ی ملی چهارم» نام گرفت و «اتحاد حزب‌ها و نیروهای ملی»، که در بهمن ۱۳۷۴ بنیاد نهاده شد
شکی نیست که مبارزه‌ی سیاسی هر یک از این نهادها بر تلاش گروهی بزرگ از مبارزان نام‌آور و گمنام استوار بوده است که سهم هر یک از آنان در جای خود و در کنار سهم فروهرها ستودنی و گران‌قدر است. گردآوری این سندها در تارنمای  فروهرها تنها برای شناخت بیشتر بوده است و نه کم‌رنگ کردن سهم ارزنده‌ی دیگر مبارزان
در این تارنما، سندها ترتیب تاریخی دارند. ساختار تارنما برگرفته از روند پیکارهای سیاسی داریوش و پروانه فروهر است و، با به‌کارگیری نام‌ها و واژه‌هایی که خود در تبیین این روند به کار برده‌اند، این گونه سامان یافته است

دوران یکم: سرسپردن به ملت‌گرایی و راه مصدق، از «مكتب» تا کودتا، از ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۲
داریوش فروهر (زادروز: ۷ دی ۱۳۰۷) از سال ۱۳۲۷ با ورود به دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تهران تلاش سیاسی خود را آغاز کرد. او به مکتب پان‌ایرانیسم پیوست و، در بستر نهضت ملی شدن صنعت نفت، به راه مصدق سر سپرد و از بنیادگذاران حزب ملت ایران در آبان ۱۳۳۰ بود
پروانه اسکندری (زادروز: ۲۹ اسفند ۱۳۱۷) در این سال‌ها نوجوانی پرشور و کنجکاو بود که در خانواده‌ای با افکار ملی و گرایش‌های مصدقی رشد می‌کرد

دوران دوم: مبارزه با «سلطنت استبدادی وابسته به بیگانه»، از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تا خرداد ۱۳۵۶
برهه‌ی یکم: از پیکار با دولت کودتا و همکاری با نهضت مقاومت ملی تا اوج‌گیری پیکارها در چارچوب جبهه‌ ملی دوم و سپس جبهه ملی سوم، که به سرکوب گسترده‌ی کوشندگان جبهه‌ ملی سوم انجامید، در دو بخش
ــ از پیکار با دولت کودتا تا آستانه‌ی شکل‌گیری جبهه‌ ملی دوم: ۱۳۳۸-۱۳۳۲
ــ از شکل‌گیری جبهه‌ ملی دوم تا اوج‌گیری اختلاف در این جبهه و سپس تلاش برای ایجاد جبهه‌ ملی سوم، که با یورش دستگاه حاکم در نخستین گام‌ها سرکوب شد: ۱۳۴۳-۱۳۳۹
برهه‌ی دوم: تلاش در شکستن انسداد سیاسی و حفظ تداوم مبارزاتی: ۱۳۵۵-۱۳۴۴

دوران سوم: در فراز و فرود انقلاب و جنگ میهنی، از ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۷
برهه‌ی یکم: از اتحاد نیروها و تشکیل جبهه‌ ملی چهارم تا فروپاشی سلطنت (۱۳۵۷-۱۳۵۶) در دو بخش
ــ از خرداد سال ۱۳۵۶ و آغاز تلاش‌ها با انتشار نامه‌ی سرگشاده به پادشاه از سوی کریم سنجابی، شاپور بختیار و داریوش فروهر، که به تشکیل اتحاد نیروهای جبهه‌ ملی ایران در آبان این سال انجامید تا گسترش این سازمان در سی تیر ۱۳۵۷ به جبهه‌ ملی چهارم، که از شهریور این سال شکل بیرونی یافت
ــ از آغاز جبهه‌ ملی چهارم در تابستان ۱۳۵۷ تا فروپاشی سلطنت در بهمن این سال
برهه‌ی دوم: از همکاری با جمهوری نوپا تا کناره‌گیری از قدرت و اوج‌گیری انتقاد (۱۳۵۹-۱۳۵۷) در دو بخش
ــ از اسفند ۱۳۵۷ و همکاری با دولت انقلاب تا پایان سال ۱۳۵۸
ــ سال ۱۳۵۹
برهه‌ی سوم: تعهد به جنگ میهنی و ایستادگی در برابر سرکوب فراگیر: ۱۳۶۷-۱۳۶۰

دوران چهارم: گسترش مبارزه با جمهوری اسلامی، از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۷
برهه‌ی یکم: جسارت در شکستن جو ترس و پافشاری بر «مردم‌سالاری»، ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۱
برهه‌ی دوم: ارائه‌ی نقشه‌ی راه برای «گذار آرام به فضای سیاسی باز و ایمنی قضائی»، ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۳
برهه‌ی سوم: پافشاری بر «جدایی دین از دولت» و تلاش برای همبستگی «سازمان‌های سیاسی و صنفی سلطه‌ستیز»، ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۵
برهه‌ی چهارم: پرچمدارى دگرگونى‌خواهى در درون كشور، ۱۳۷۶ تا قتل فروهرها در یکم آذرماه ۱۳۷۷

نامه‌ها و عکس‌ها و 

ــ نامه‌نگاری داریوش فروهر و پروانه فروهر (اسکندری) با دکتر مصدق
ــ آلبوم عکس
ــ گزیده‌ای از سروده‌های پروانه فروهر به خط خودش
ــ گزیده‌ای از نامه‌های زندان
ــ گفتگو با داریوش فروهر: پافشاری بر کاربرد واژگان فارسی در گفتارها و نوشتارهای سیاسی

زندگی داریوش و پروانه فروهر در دوره‌های پیاپی استبداد بارها هدف یورش گماشتگان حکومتی قرار گرفته و بسیاری از سندهای سیاسی مربوط به آنان غارت یا نابود شده است. از این رو، آرشیو گردآمده در این تارنما کامل نیست. سندهای سیاسی این تارنما گوشه‌ای از مجموعه‌ای است که داریوش فروهر در گذر سال‌ها تلاش سیاسی گرد آورده و به‌امانت به همرزمان و دوستان و بستگان خود سپرده بود و به همت آنان از نابودی در امان مانده است. این سندها پس از قتل فروهرها و غارت خانه‌شان به دست گماشتگان امنیتی به‌مرور گردآوری شده است
اگر شما به سندهای مشابهی دسترسی دارید به نشانی زیر بفرستید و با ما در نشر حقایق تاریخی همراهی کنید؛ حقایقی که نظام استبدادی حاکم بر ایران قصد دارد آن‌ها را تحریف‌ یا از حافظه‌ی جمعی ما حذف کند

نشانی

راه‌اندازی این تارنما حاصل همکاری پرستو فروهر و سعید بشیرتاش بوده است. با سپاس فراوان از یکایک کسانی که با وجود تهدیدها و یورش‌های گماشتگان امنیتی در نگهداری این سندها کوشیده‌اند و نیز همکاران فنی تارنما

@